2221073573 & 2221026602

Messy play: Το αισθητηριακό παιχνίδι… κλειδί για την ανάπτυξη!

Το messy play είναι το ελεγχόμενο και συγχρόνως χαοτικό παιχνίδι αισθητηριακής φύσεως. Είναι δηλαδή, το αισθητηριακό παιχνίδι μέσα από το οποίο, τα παιδιά χρησιμοποιώντας όλες τις αισθήσεις τους στο πλαίσιο εξερεύνησης ειδικά την αίσθηση της αφής , αποκτούν ευκαιρίες εξερεύνησης και μάθησης δίχως την πίεση της παραγωγής ενός τελικού προϊόντος ( Duffy 2007).

Το αισθητηριακό λοιπόν αυτό παιχνίδι έχει την ικανότητα να ενεργοποιεί και να θέτει σε εγρήγορση όλες τις αισθήσεις. Συγκεκριμένα αυτό είναι κάτι απαραίτητο ειδικότερα στις μικρές ηλικίες, αφού ο παιδικός εγκέφαλος δέχεται τα αισθητηριακά ερεθίσματα που συμβάλλουν στην ολοκληρωμένη του ανάπτυξη. Στις μικρές ηλικίες ο εγκέφαλος είναι εύπλαστος και «απορροφά» κάθε νέο ερέθισμα. Στις μέρες μας λοιπόν, εξαιτίας της απουσίας της φύσης από τη ζωή των παιδιών και της χρήσης της τεχνολογίας που συνεχώς αυξάνεται στις μικρές ηλικίες, δυστυχώς λείπουν αρκετά τα αισθητηριακά παιχνίδια. Το messy play έχει αναλάβει λοιπόν ακριβώς αυτή την αρμοδιότητα, να δώσει αυτές τις αισθητηριακές εμπειρίες που λείπουν πλέον στα παιδιά και σε μεγαλύτερο ποσοστό στα παιδιά που ζουν στις μεγάλες πόλεις. Πόσες φορές θυμόμαστε τον εαυτό μας στην παιδική ηλικία να παίζουμε μαζί με τους φίλους μας στην γειτονιά, να ερχόμαστε σε επαφή με το χώμα καθώς κυλιόμαστε κυνηγώντας την μπάλα στην αλάνα , να μυρίζουμε λουλούδια που κόβαμε από τις αυλές  μας ή να τσαλαβουτάμε σε λακκούβες με νερό στο δρόμο;  Αυτή η επαφή του δέρματος με όλα αυτά τα εξωτερικά ερεθίσματα δίνουν την ευκαιρία στον εγκέφαλο, μέσω των αισθήσεων, να δημιουργήσει σταδιακά μια πιο ολοκληρωμένη αίσθηση του εαυτού και του κόσμου γύρω του.                   

Από ποια ηλικία;

Το messy play συνιστάται για παιδιά από το 1ο μήνα ζωής μέχρι… αυτό ακριβώς, δεν υπάρχει όριο ηλικίας! Ωστόσο για τυχόν αλλεργίες που δεν έχουν εκδηλωθεί ξεκινάμε με παιδιά από 8 μηνών με το λεγόμενο baby messy play. Μπορούν να γίνουν είτε ατομικές συνεδρίες είτε ομάδες. Ακόμη μπορεί να δημιουργηθεί τμήμα παιδιών μαζί με γονείς ενδυνάμωση σχέσεων είτε για τη διαχείριση άγχους αποχωρισμού που μπορεί να εμφανίζεται έντονα στο παιδί. Παρόλα αυτά δεν λείπουν και οι ομάδες ενηλίκων για ψυχαγωγικό ρόλο αλλά και για  βελτίωση σχέσεων στον χώρο εργασίας. Τέλος, το messy λειτουργεί και ως τεχνική σε τμήμα με ανδρόγυνο για επίλυση προβλημάτων στη σχέση τους.

Τα υλικά του messy play:

Η λίστα των υλικών είναι τεράστια, μιας και χρησιμοποιούνται σχεδόν όλα τα βρώσιμα υλικά που συναντάμε γύρω μας στην καθημερινή μας ζωή. Ενδεικτικά μερικά υλικά που χρησιμοποιούνται στο messy είναι: χρώμα ζαχαροπλαστικής, νερό, αλεύρι , corn flour, γιαούρτι, βρώσιμη πλαστελίνη, βρώσιμος πυλός, ζυμαρικά ,δημητριακά, μαγειρική σόδα, ξύδι και αφρός.

Ποια είναι τα οφέλη του messy play στην ανάπτυξη των παιδιών;

  • Αισθητηριακή επεξεργασία και εγκεφαλική διεγερση.

Η αλληλεπίδραση με ποικιλία υφών, θερμοκρασιών και υλικών ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την επεξεργασία των αισθήσεων. Παιδιά που συμμετέχουν συστηματικά σε messy play παρουσιάζουν καλύτερη ικανότητα συγκέντρωσης και αυξημένη προσαρμοστικότητα σε νέα περιβάλλοντα.

  • Ενίσχυση λεπτής και αδρής κινητικότητας.

Όταν το παιδί πιέζει, τεντώνει, κόβει ή πλάθει, ενισχύει τη μυϊκή δύναμη στα χέρια και τα δάχτυλά του – βασικές δεξιότητες για να μάθει αργότερα  να γράφει , να ζωγραφίζει ή να ντύνεται μόνο του.

  • Ανάπτυξη γλώσσας και επικοινωνία.

Καθώς τα παιδιά περιγράφουν αυτό που κάνουν ή συζητούν με άλλα παιδιά εμπλουτίζουν το λεξιλόγιo τους και βελτιώνουν τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες. Ακόμη και σε μικρή ηλικία το messy play βοηθά στην έκφραση σκέψεων και συναισθημάτων.

  • Καλλιέργεια δημιουργικότητας και φαντασίας.

Η απουσία κανόνων δίνει στα παιδιά ελευθερία να φανταστούν, να δημιουργήσουν νέους κόσμους και να εκφραστούν χωρίς περιορισμούς. Αυτό ενισχύει την αυτοεκτίμηση και την ανεξαρτησία,

  • Συναισθηματική απελευθέρωση.

Το messy play είναι συχνά μια ασφαλής διέξοδος για το άγχος, την ένταση ή τη ματαίωση. Μεσα από το παιχνίδι με τα χέρια ή το σώμα, το παιδί εκφράζεται χωρίς λόγια.

Πίσω από τα λερωμένα χέρια, τους λεκιασμένους πάγκους και τις πολύχρωμες μουτζούρες, κρύβεται ένας κόσμος γεμάτος ευκαιρίες για μάθηση και εξέλιξη! Ας αναλύψουμε μαζί με τους μικρούς μας φίλους αυτόν τον κόσμο και ας απενοχοποιήσουμε το λέρωμα!

 

                                                                       

Αναστασία Χαλιώτη

           Εργοθεραπεύτρια – messy and sensory play instructor and supervisor

 

                

Προσβασιμότητα για άτομα με ΔΑΦ

Προσβασιμότητα για άτομα με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ)

Όλοι μαζί γινόμαστε μια  «αλυσίδα» συμπερίληψης για τα αυτιστικά άτομα και τις οικογένειές τους!

 

Πηγή:  Σύλλογος Επιστημόνων Λογοπαθολόγων Λογοθεραπευτών Ελλάδος 

Πρώιμα Σημάδια Αυτισμού

Ο Αυτισμός είναι μια Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή, η οποία εντοπίζεται συνήθως μετά τα 2 πρώτα χρόνια της ανάπτυξης του παιδιού, παρ’ όλ΄αυτά υπάρχουν σημάδια και πριν από αυτή την ηλικία. Ο γονιός λοιπόν, πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένος, ούτως ώστε αν κάτι τον ανησυχήσει να απευθυνθεί στον παιδίατρό του και εκείνος με τη σειρά του, εφόσον χρειάζεται, θα παραπέμψει για περαιτέρω αξιολόγηση. Μέσα από τη βιβλιογραφία, τονίζεται η σπουδαιότητα της πρώιμης παρέμβασης, καθώς πολλές συμπεριφορές δεν έχουν παγιωθεί και η πλαστικότητα του εγκεφάλου είναι μεγάλη κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του ανθρώπου. Έτσι δίνεται η δυνατότητα να δημιουργηθούν νέες συνάψεις στον εγκέφαλο ευκολότερα και να δομηθούν εκ νέου νέες συμπεριφορές.

Σύμφωνα με το Σύλλογο Επιστημόνων Λογοπαθολόγων Λογοθεραπευτών Ελλάδος  και την Ομαδα Ε.Ε. για τις Δ.Α.Φ. Σ.Ε.Λ.Λ.Ε. ο γονέας πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικό αν παρατηρήσει κάποια από τα παρακάτω

Σε ηλικία των 4 μηνών, αναμένουμε να ξεκινήσει το παιδί να ανταποκρίνεται στη φωνή των φροντιστών του και να δείχνει ενδιαφέρον σε οικεία πρόσωπα. Επιπλέον, ακολουθεί με το βλέμμα του κινούμενα αντικείμενα και εμφανίζεται το κοινωνικό – εκούσιο χαμόγελο σαν ένδειξη αλληλεπίδρασης με τους οικείους.  Τα παιδιά που βρίσκονται στο αυτιστικό φάσμα χαρακτηρίζονται πολλές φορές ως ήσυχα μωρά και δεν δείχνουν πρόθυμα να αλληλεπιδράσουν με τους φροντιστές είτε με χαμόγελο είτε να ακολουθήσουν κάποιο πρώιμο παιχνίδι αλληλεπίδρασης. Ευχαριστιούνται να μένουν μόνα τους και δεν αναζητούν ιδιαίτερα να βρίσκονται μαζί με άλλους.

Μέχρι τους 7 μήνες,  η βλεμματική επαφή των παιδιών γίνεται συστηματική και αρχίζουν να εμπλέκονται και να ανταποκρίνονται ενεργά σε πρώιμα διαδραστικά παιχνίδια (κου – κου – τσα, κτλ). Στα παιδιά με αυτισμό, όμως, παρατηρούμε ελάχιστη ή/και ανύπαρκτη βλεμματική επαφή, μη ανταπόκριση στο όνομα, περιορισμένα φωνητικά παιχνίδια και μη ανταπόκριση στα παιχνίδια ή τις γκριμάτσες των φροντιστών. Αρκετά συχνά αντιμετωπίζουν υπερευαισθησία ή υποευαισθησία σε διάφορα ερεθίσματα, όπως ο ήχος της ηλεκτρικής σκούπας, το πλυντήριο ή απουσία αίσθησης πόνου όταν πέφτει.

Στους 12 μήνες της ζωής του παιδιού ανησυχούμε αν δεν μιμείται τους οικείους του ούτως ώστε να μάθει νέες συμπεριφορές από την συνύπαρξη μαζί τους. Δεν χρησιμοποιεί το δείξιμο για να ζητήσει αυτά που θέλει και δεν συμμετέχει σε  παιχνίδια αλληλεπίδρασης, π.χ. γαργαλητό, κυνηγητό, κ.α. Επίσης, ένα ακόμα σημάδι ανησυχίας είναι η περιορισμένη μη λεκτική επικοινωνία και η απουσία λεκτικής επικοινωνίας και ανταπόκρισης. Τέλος, πολύ συχνά συναντάμε την προσκόλληση σε συγκεκριμένα αντικείμενα και τη μη τυπική ενασχόληση μαζί τους, π.χ. να στριφογυρίζει τις ρόδες από ένα αυτοκινητάκι, να παρακολουθεί έντονα ένα αντικείμενο που περιστρέφεται ή να ασχολείται με κάποιο χαρτάκι συνεχώς.

Μέχρι την ολοκλήρωση των πρώτων 2 χρόνων, η κοινωνική ανάπτυξη είναι μεγάλη και τότε είναι που ξεκινάει η “ψαλίδα” να ανοίγει μεταξύ των παιδιών τυπικής ανάπτυξης και αυτών που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. Ορισμένες συμπεριφορές που μπορεί να μας ανησυχήσουν είναι αν το παιδί

  • Δε χρησιμοποιεί χειρονομίες ως μέσω επικοινωνίας (π.χ. χαιρετισμός με το χέρι
  • Δε μιμείται συμπεριφορές άλλων
  • παρουσιάζει μειωμένη κατανόηση σε εντολές
  • Δεν έχει αναπτύξει ομιλία ή παρουσιάζει ηχολαλικό λόγο (επαναλαμβάνει λέξεις ή φράσεις χωρίς να κατανοεί πλήρως τη σημασία τους)
  • Δεν χρησιμοποιεί εκφράσεις προσώπου
  • Δεν πραγματοποιεί συμβολικό παιχνίδι
  • Δεν συμμετέχει σε κοινωνικό παιχνίδι με τους οικείους του
  • Παρουσιάζει προσκόλληση σε συγκεκριμένα αντικείμενα
  • Εμφανίζει επαναλαβανόμενο στερεοτυπικό παιχνίδι
  • Παρουσιάζει δυσκολία στη σίτιση ή προτιμά συγκεκριμένες τροφές
  • Εμφανίζει ευαισθησία σε ήχους, η οποία εκδηλώνεται με κλείσιμο αυτιών ή κλάμα και έντονο στρες
  • Υπάρχει δυσκολία μετάβασης από τον ένα χώρο στον άλλο
  • Δείχνει να μην αντιλαμβάνεται την παρουσία τρίτων ατόμων στο χώρο
  • Δείχνει να μην ενοχλείται όταν μένει μόνο του πολλή ώρα
  • Παρουσιάζει ξαφνική απώλεια ικανοτήτων (π.χ. ομιλίας, κοινωνικής επαφής, κτλ)
  • Παρουσιάζει και εκδηλώνει εντονότερα υπεραισθησία ή υποευαισθησία σε διάφορα ερεθίσματα
  • Δεν μοιράζεται τα συναισθήματα χαράς (π.χ. να γελά όταν παίζει με τον φροντιστή του)
  • Δεν παρουσιάζει κοινή προσοχή (π.χ. να κοιτάει σε κοινό σημείο με τον φροντιστή του)

 

Τα παραπάνω είναι σημάδια που θα πρέπει να μας ευαισθητοποιήσουν για περεταίρω αξιολόγηση από κάποιον ειδικό. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν μεμονωμένα αξιολογητικά κριτήρια. Ο αναπτυξιολόγος ή ο παιδοψυχίατρος είναι αυτοί που θα τα κρίνουν ποσοτικά και ποιοτικά και η συνολική κλινική εικόνα του παιδιού θα οδηγήσει σε μία τυχόν διάγνωση.

 

Πηγή:  Σύλλογος Επιστημόνων Λογοπαθολόγων Λογοθεραπευτών Ελλάδος 

Σκιτσογράφος: Κωνσταντίνος Παντούλας

Συντάκτες Αφίσας: ” Σύλλογος Επιστημόνων Λογοπαθολόγων Λογοθεραπευτών

Ελλάδος  – Ομάδα Ειδικού Ενδιαφέροντος για τον Αυτισμό

Επιμέλεια άρθρου: Κατερίνα Μπαρμπούνη – Λογοθεραπεύτρια